Vandaag hadden we om 2 uur een run gepland, 5km. I.p.v. meteen te gaan rennen besloten we eerst onze fiets te pakken en de bossen in te gaan. De paden die we normaal hardlopen gingen we nu fietsend doen. Grappig, want sommige stukken zijn lopend veel prettiger om te doen en bij andere stukjes merkte je dat het fietsend een stuk prettiger was. We kwamen erachter dat de heuvels hardlopend beter te doen waren en afdalingen fietsend. Dat van de heuvels was een verrassing, je zou toch denken dat je ze zo wel even opcrost. Niets was minder waar. We wilden bij de hunebedden een paar foto's maken, maar het was gezellig druk in de bos. People all over the place, ook wel logisch het weer gezien. Op de hunebedden waren allemaal kinderen aan het spelen, wat jeugdherinneringen opriep. Misschien was het beter een rustigere plek op te zoeken. Leuke beslissing bleek achteraf. Met onze gewone fietsen gingen we over paden waar het op een moutainbike zelfs zwaar was. Ja, onze beenspieren en polsen (schakelen met versnellingen) kregen het zwaar te voortduren. Stijle heuvels, mul zand, scherpe bochten, alles kwam voorbij. Maar deze weg bracht ons uiteindelijk wel bij een prachtige, rustige plek. We hebben er wat foto's gemaakt en zijn vervolgens een stuk gaan hardlopen. Het was echt prachtig in de bos. De zon ging onder, maar scheen nog net over de hei en door de bomen. Er hing een oranje gloed in het bos, door de zon in combinatie met de oranje kleuren van de bladeren. Zo mooi en rustgevend! Uiteindelijk hebben we 5km gerend, zonder haast. Het was echt genieten.
