Vandaag legden we de lat weer een treetje hoger voor Mirte. Het wordt steeds zwaarder. Maar hé, als je beter wilt worden moet je ook doorzetten! Even doorbijten. Als je eenmaal klaar bent heb je het gevoel dat je een King bent. Je hebt jezelf overtroffen, sleepte jezelf door de moeilijke momenten. Proud!!
Het werd 1km hardlopen afgewisseld met 200m lopen, dit 6km lang. Pittig, maar het moest te doen zijn. Aangezien ik nog steeds niet fit ben ging ik als support mee op de fiets. Ook eens leuk om anderen te zien hardlopen en aanmoedigen. Ik voel me echt een coach, lekker schreeuwen en mensen tot het uiterste laten gaan. Kom op, nog even! Straks mag je weer 200m lopen, denk daar maar aan! Het is bijna weekend!! Nog 100 meter, hoeveel is dat nou? 1 minuutje? Een schieteindje ten opzichte van die hele 6km! Ga zo door, je bent goed bezig. Naast deze oppeppende uitspraken moesten er natuurlijk ook minder aardige dingen worden gezegd, wordt je hard van hè ;). Wil je lopen? Heb je het zwaar? DOORLOPEN. Je mag pas lopen als je moet overgeven (sorry!!). Er zullen nog veel meer momenten komen waar je het zwaar hebt, waar je niet meer wilt en denkt: waarom doe ik dit? Maar als je op zulke momenten doorrent, zal je later blij zijn dat je dat gedaan hebt. Je hebt jezelf gepusht, bent een bikkel. Weer 1 kilometer erbij. Weer een stapje verder.
Samen met Amber moedigden we Mirte aan op de zware momenten. Zo kreeg ze weer power of juist haatgevoelens naar ons toe (hihi). Mirte maakte het haarzelf nog zwaarder, door de heuvel op te rennen. Onee, niet rennen, sprinten. Ze was er zo overheen. Topper!! En op het einde verzamelde ze al haar kracht en zette een sprint in. Zoef, ze was ineens verdwenen in het donker. En toen was het ineens klaar. De finish was bereikt. 6km, waarvan 5km hardgelopen. Wederom een vooruitgang. Applausje voor deze nieuwe runningchick!
Hoe kom jij door de dipjes tijdens een run?