Op dit moment voelen onze lichamen als puddinkjes. Er zit geen energie meer in. Het is op. We slepen ze gewoon vooruit, slof slof. Soms loop je iets te hard van stapel. Je wil teveel. Dan breekt het je lichaam op en dat ga je voelen. Mentaal kun je nog dingen willen, maar als je lichaam op is kom je niet ver. Wees verstandig en gun jezelf wat rust. Als je alsmaar doorgaat heb je meer kans op blessures. En dat wil je niet! Op dit moment zetten wij ook even de rem erop. Gister fietsten we 25 km, liepen 10 km hard en tot slot hadden we nog een volleybaltraining. Het is echt heerlijk om zo sportief te zijn, maar het was iets teveel gevraagd van onszelf. We waren dood- en doodop die avond.
Vandaag was het weer raak. De veldloop stond op de planning met gym. We sjokten al de hele dag als zoutzakken door de school, het leek alsof onze benen honderd keer zwaarder waren geworden. Maar nu moesten we ook nog eens snel 2,5 km gaan hardlopen. Je begrijpt het al, het ging niet al te best. Helaas geen pr, maar op zo'n moment moet je dat ook niet willen. We liepen hem net zo snel als een half jaar geleden en waren hiermee tevreden. Nu is het rust. Even 2 daagjes niet rennen. Hopelijk herstellen onze benen en kunnen we er weer met volle energie tegenaan bij onze volgende run. Dus: gun jezelf af en toe wat rust!
